Kaan’ın İngilizcesi Ne Demek?
—
Bir şehirde yaşadığımı ve hayatımın zaman zaman ne kadar sıradan olduğundan bahsetmiştim, ama bazen, en sıradan anlar bile derin bir anlam taşır. O anlardan birini anlatacağım size. Belki de hayatımın en anlamlı, ama aynı zamanda en kafa karıştırıcı anıydı.
Kayseri’nin gri sokaklarında, günlerin her zamankinden daha yavaş aktığı bir akşamüstüydü. O gün, aslında hiçbir özel anlam taşımayan, sıradan bir gündü. Ama içimde bir şeyler vardı. Hava biraz kasvetliydi. İçim bir garipti. Sanki bir şeyler eksikti ama ne olduğunu bilmiyordum. Anlayacağınız, her şey rutin ama içimde bir hareketlenme vardı. Gözlerim pencerede kaybolmuşken, aklım bir noktada kilitlenmişti. “Kaan” ismi, neden aklımdan çıkmıyordu?
—
Bir İsim ve Bir İhtimaller
Kaan. Tanıdık bir isim. Hani o kadar sık duyduğumuz, o kadar bildik. Bir ismin bize ne kadar uzak ve ne kadar yakın olabileceği hakkında uzun uzun düşünmeme sebep olan bir isim. Ama bir o kadar da karışık. Bu ismin Türkçesi var, ama ya İngilizcesi? Kaan’ın İngilizcesi ne demekti?
Bir yanda beynimde bu soru çırpınıyor, diğer yanda anılar geçip gidiyordu. Kaan’ı tanıyordum. Onunla birkaç kere bir araya gelmiştik. Söz konusu anı olunca, bir yandan yüzümde beliren gülümsemeyi bastırmaya çalıştım, ama kalbim ona dair duygularımla dolup taşıyordu. Kaan’ın sesi, o gülüşü, bazen bana ne kadar derin hissettirdiğini düşünüyordum. Ama bir yanda da, Kaan’ın kim olduğunu, benim için ne ifade ettiğini çözmeye çalışıyordum. Ne kadar yakındı, ne kadar uzaktı?
Kaan’dan sadece birkaç kelime öğrendim. Ama bu birkaç kelime, bana derin anlamlar ifade etmeye başladı. Kaan, hayatımda anlam yüklü bir figüre dönüşmüştü. Onun adı bile, beni hayatta doğru yolda ilerlemek için motive ediyordu. Peki, bu adın İngilizcesi, bu anlamı gerçekten yansıtabilir miydi?
—
Hayal Kırıklığı ve Belirsizlik
Gözlerim hâlâ pencerenin dışında kaybolurken, “Kaan’ın İngilizcesi ne demek?” sorusuna yanıt aramaya karar verdim. Kaan, Türkçe bir isimdi, kökeni Türkçeye dayanıyordu. Belki de bu yüzden “İngilizcesi” derken, biraz umutsuz hissediyordum. Bir isim, bir kelime, bir anlam… Bir dildeki adı, diğer dillerde ne kadar etkileyici olabilirdi?
“Ahh… Belki de hiç bir anlamı yoktur,” diye düşündüm. Kayseri’deki evimde, sıcacık çayımla birlikte pencereye yaslanmış, hayatımı sıradan bir şekilde yaşamaya devam edecektim. Ama o “Kaan”ın İngilizcesi sorusu, kafamda tam bir düğüm olmuştu.
Sanki hayatın her şeyine anlam yüklemek için çırpınıyor, bir şekilde her şeyin bir amacı olması gerektiğini hissediyordum. Ama belki de, bazen sadece akışa bırakmalıydım.
—
Bir Yolu Seçmek: İsim mi, Yaşam mı?
O an, aklımdan çok garip bir düşünce geçti: “İngilizceyi mi öğrenmeliyim, yoksa bu isim üzerinde mi takılmalıyım?” Bu soru beni gerçekten derinden sarstı. Bir ismin peşinden mi gitmeliyim, yoksa Kaan’ın kişiliğini anlamaya mı çalışmalıyım? Ne kadar karmaşık bir soru. Bu sıradan isim, bana bütün bir dünya gibi görünüyordu. Kaan’a dair bir soruya takılmak, kendi içimdeki daha büyük sorulara da ışık tutuyordu.
Ve işte o an fark ettim; bazen hayatı anlamak için bir isim de yeterdi. Bir kelime. Bir sıfat. Bir his. Kaan, o kadar çok şey ifade ediyordu ki. Belki de “İngilizcesi” diye bir şey yoktu. Belki de bu isim, dilin ötesinde, bir kimliği simgeliyordu.
Kaan, hayatta hep aradığım ama bulmakta zorlandığım her şeyin bir parçasıydı: huzur, anlayış, sevgi… Belki de “Kaan”ın İngilizcesi değil, “Kaan”ın duygularıydı aslında aradığım.
—
Bir Arayışın Sonu
Zaman geçti. Kaan’ı unuttum mu? Hayır. Kaan’ı anlamak için daha çok çaba sarf ettim. Ama bu çaba, hiç de bir kelimenin peşinden gitmek kadar basit değildi. Hayat, Kaan’ın ismiyle, her şeyin anlamını birleştiren bir yolculuktu.
Ve sonra bir gün, Kaan’ın İngilizcesini buldum. Tam olarak ne demekti? Hiçbir şey demiyordu aslında. Ama “Kaan” bir isim olmaktan öteye geçmişti; bir anlam taşımıyordu, ama çok şey ifade ediyordu. İsimler, bazen kelimelerden çok daha fazlasıdır.
—
Sonuç: Kelimelerin Ötesinde
İnsanlar her zaman kelimelerle tanımlanamaz. Kaan’la geçirdiğim zamanlar, kelimelerden daha derin duygularla doluydu. Kaan’ın İngilizcesi değil, Kaan’ın kişiliği ve benim içimdeki yeri, hayatta anlam arayan bir insan olarak bana çok şey öğretti. Belki de Kaan’ın İngilizcesi, yaşamın içinde bir şeylerin yerini bulmakla ilgiliydi.
Ve bir gün, Kayseri’nin o gri sokaklarında yürürken, fark ettim ki bazen bir isim, bir dil, ya da bir soru değil, sadece bir his yetiyor. Kaan, ne olursa olsun, her zaman anlamlı kalacaktı.